Eğer ben o gül yanaklı sevgilimden vefa görmeden ölürsem, toprağımdan devamlı olarak etrafa vefa kokusu yayılsa. Eğer bülbül gibi her ne zaman feryat ve fi gan etsem, (o) gül yanağından benim nasibime düşen gönülden borçtur.Yârin gözleri neye değse senin yüzüne hüzün dokunur. Bütün gidişlerin ayak izleri içinde toplanır, susarsın. Mavisi bıçaklanmış bir gökyüzünün matem dolu bir bulutu olursun, toprağına susarsın. Hep toprak susamaz ya buluta. Söyle, neredesin toprağım?”